آموزش ویدیویی حرکت ددلیفت (Deadlift)
حرکت ددلیفت (Deadlift) یکی از تمرینات پایه ای برای تقویت کل بدن است، به ویژه عضلات پشت ران (Hamstrings)، سرینی بزرگ (Gluteus Maximus)، پشت کمر (Lower Back) و عضلات پشت (Back Muscles). با بلند کردن هالتر از روی زمین با استفاده از قدرت پاها و پشت، این حرکت انجام می شود. ددلیفت به افزایش قدرت، حجم عضلانی و بهبود وضعیت بدن کمک می کند.
مقدمه: چرا ددلیفت پادشاه حرکات بدنسازی است؟

در دنیای بدنسازی، حرکات بدنسازی زیادی وجود دارند، اما تعداد کمی از آنها به اندازه «ددلیفت» (Deadlift) احترام و اعتبار دارند. این حرکت نه یک تمرین معمولی، بلکه یک آزمون واقعی برای سنجش قدرت کل بدن است. ددلیفت به دلیل توانایی بینظیرش در درگیر کردن تقریباً تمام عضلات بدن، از پاها گرفته تا عضلات پشت و دستها، به درستی لقب «پادشاه حرکات» را به خود اختصاص داده است. اگر اسکات پادشاه حرکات پایینتنه و پرس سینه سلطان بالاتنه باشد، ددلیفت فرمانروای بیچونوچرای تمام بدن است.
ددلیفت چیست؟ تعریفی ساده برای یک حرکت قدرتمند
در سادهترین تعریف، ددلیفت به معنای بلند کردن یک وزنه (معمولاً هالتر) از روی زمین تا زمانی است که بدن شما کاملاً صاف و در حالت ایستاده قرار بگیرد. نام این حرکت از مفهوم بلند کردن یک وزنه «مرده» یا کاملاً بیحرکت از روی زمین گرفته شده است. این حرکت، در کنار اسکات و پرس سینه، یکی از سه حرکت اصلی مسابقات وزنهبرداری قدرتی (پاورلیفتینگ) است که نشاندهنده اهمیت بنیادین آن در دنیای قدرت و عضلهسازی است.اما ددلیفت فراتر از یک حرکت مسابقهای است؛ این یک الگوی حرکتی بنیادی برای انسان است که قدرت، پایداری و استقامت را به شیوهای منحصربهفرد پرورش میدهد.
فراتر از باشگاه: ددلیفت در زندگی روزمره شما
شاید بزرگترین و نادیدهگرفتهشدهترین مزیت ددلیفت، کاربرد مستقیم آن در زندگی روزمره باشد. هر بار که یک کیسه خرید سنگین را از روی زمین بلند میکنید، یک گلدان را جابجا میکنید یا حتی کودک خود را در آغوش میگیرید، در حال اجرای یک نسخه از ددلیفت هستید.این الگوی حرکتی، یعنی خم شدن از لگن برای بلند کردن یک جسم، یک حرکت بنیادی انسانی است. بسیاری از آسیبهای کمر که افراد در زندگی روزمره تجربه میکنند، ناشی از اجرای نادرست همین حرکت ساده یا ضعف عضلات زنجیره پشتی (عضلات پشت، باسن و همسترینگ) است. ددلیفت به طور خاص همین الگوی حرکتی را در یک محیط کنترلشده و تحت بار، تقویت میکند. بنابراین، یادگیری و تسلط بر ددلیفت فقط شما را در باشگاه قویتر نمیکند، بلکه بدنتان را برای چالشهای روزمره مقاومتر و به اصطلاح «ضد آسیب» میسازد. این یک سرمایهگذاری مستقیم روی سلامت ستون فقرات و کیفیت زندگی شماست.
چرا این راهنما، کاملترین منبع ددلیفت در ایران است؟ (تعهد مسترجیم)
در مسترجیم (MrGYM.ir)، ما معتقدیم که دانش، قدرتمندترین ابزار برای رسیدن به اهداف تناسب اندام است. این راهنما صرفاً ترجمه چند مقاله خارجی نیست؛ بلکه حاصل سالها تجربه عملی، آزمایش، تحلیل و کار با صدها ورزشکار توسط تیم مربیان متخصص مسترجیم است. ما هر نکته، هر تکنیک و هر هشدار را بارها در عمل آزمودهایم.
تعهد ما این است که با مطالعه این مقاله، شما هر آنچه را که برای اجرای یک ددلیفت ایمن، مؤثر و قدرتمند نیاز دارید، فرا خواهید گرفت. چه یک مبتدی باشید که برای اولین بار میخواهد هالتر را لمس کند، و چه یک ورزشکار حرفهای که به دنبال شکستن رکوردهای شخصی خود است، این راهنما چراغ راه شما خواهد بود. با ما همراه باشید تا سفری عمیق به دنیای پادشاه حرکات بدنسازی داشته باشیم.
فواید شگفتانگیز ددلیفت: چرا باید همین امروز شروع کنید؟
ددلیفت فقط یک حرکت برای قویتر شدن نیست؛ این یک ابزار همهکاره برای دگرگون کردن فیزیک و تواناییهای بدن شماست. اگر هنوز برای گنجاندن این حرکت در برنامه خود تردید دارید، این بخش برای شماست. در ادامه، به بررسی فوایدی میپردازیم که تیم مربیان مسترجیم پس از سالها تجربه و مشاهده نتایج ورزشکاران، آنها را تضمین میکند.
عضلهسازی انفجاری در کل بدن
ددلیفت یک حرکت ترکیبی به معنای واقعی کلمه است. برخلاف حرکات ایزوله که تنها یک یا دو عضله را هدف قرار میدهند، ددلیفت به طور همزمان زنجیرهای از عضلات بزرگ و کوچک را در سراسر بدن به کار میگیرد. از عضلات پا و باسن گرفته تا فیله کمر، زیر بغل، کول، ساعد و عضلات مرکزی، همگی برای تکمیل یک تکرار ددلیفت باید با هماهنگی کامل کار کنند. این تحریک گسترده، بدن را وادار به ترشح هورمونهای رشد کرده و محیطی ایدهآل برای هایپرتروفی یا همان رشد عضلانی در کل بدن فراهم میکند.
افزایش قدرت واقعی و کاربردی
قدرتی که از ددلیفت به دست میآید، یک قدرت نمایشی و محدود به باشگاه نیست. این حرکت، قدرت پایه و کاربردی شما را افزایش میدهد که به تمام جنبههای زندگی و ورزش شما منتقل میشود. قویتر شدن در ددلیفت به معنای قویتر شدن در اسکات، پرسها و تقریباً تمام حرکات دیگر است. این قدرت به شما اجازه میدهد وزنههای سنگینتری را در سایر تمرینات جابجا کنید و در نتیجه، رشد عضلانی بیشتری را تجربه کنید.
تقویت استخوانها و بهبود فرم بدنی
یکی از مهمترین فواید ددلیفت، به ویژه برای بانوان و افراد در سنین بالا، تأثیر آن بر سلامت استخوانهاست. تمرینات مقاومتی سنگین مانند ددلیفت، با وارد کردن فشار کنترلشده به اسکلت، تراکم مواد معدنی استخوان را افزایش میدهند. این فرآیند به طور مؤثری از پوکی استخوان پیشگیری کرده و استخوانهایی قویتر و مقاومتر میسازد.علاوه بر این، ددلیفت یک اصلاحکننده قدرتمند برای فرم بدنی است. برای اجرای صحیح این حرکت، شما مجبورید ستون فقرات خود را صاف، سینهتان را بالا و شانههایتان را عقب نگه دارید. تکرار این الگوی صحیح، به مرور زمان به عادت تبدیل شده و به رفع مشکلاتی مانند قوز کردن و افتادگی شانهها که ناشی از سبک زندگی مدرن و نشستنهای طولانی است، کمک شایانی میکند.
موتور چربیسوزی: کالریسوزی بالا حتی پس از تمرین
اگر به دنبال چربیسوزی هستید، ددلیفت یکی از بهترین دوستان شماست. این حرکت به دو روش به کاهش چربی بدن کمک میکند. اول اینکه به دلیل درگیر کردن حجم وسیعی از عضلات، در حین اجرا کالری بسیار زیادی میس سوزاند. اما مزیت اصلی در جای دیگری نهفته است.
ددلیفت با ساختن توده عضلانی، نرخ متابولیسم پایه (BMR) شما را افزایش میدهد. BMR به میزان کالریای گفته میشود که بدن شما در حالت استراحت میسوزاند. هرچه عضلات بیشتری داشته باشید، بدن شما برای نگهداری از آنها به انرژی بیشتری نیاز دارد. بنابراین، ددلیفت با افزایش حجم عضلانی، بدن شما را به یک کوره چربیسوزی 24 ساعته تبدیل میکند که حتی زمانی که در حال استراحت هستید، کالری بیشتری میسوزاند.
تقویت طبیعی هورمونهای عضلهساز (تستوسترون و HGH)
تحقیقات علمی نشان دادهاند که تمرینات مقاومتی شدید و چندمفصلی مانند ددلیفت، بدن را به تولید و ترشح هورمونهای آنابولیک کلیدی مانند تستوسترون و هورمون رشد انسانی (HGH) تحریک میکنند. این هورمونها نقش حیاتی در ترمیم بافتهای عضلانی، افزایش قدرت، رشد عضلات و بهبود ریکاوری دارند. برخی مطالعات نشان میدهند که سطح این هورمونها میتواند پس از یک جلسه تمرین سنگین ددلیفت تا 30% افزایش یابد.
ساختن یک هسته (Core) آهنین برای ثبات بیشتر
وقتی از عضلات مرکزی یا «کور» (Core) صحبت میکنیم، منظورمان فقط عضلات ششتکه شکم نیست. هسته بدن شامل تمام عضلات عمقی شکم، کمر و لگن است که وظیفه تثبیت ستون فقرات را بر عهده دارند. ددلیفت یکی از بهترین تمرینات برای ساختن یک هسته آهنین است. در طول حرکت، عضلات مرکزی شما باید به شدت منقبض شوند تا ستون فقرات را در برابر وزنههای سنگین، صاف و ایمن نگه دارند. یک هسته قوی، زیربنای تمام حرکات قدرتی دیگر است و خطر آسیبدیدگی را به شدت کاهش میدهد.
آناتومی حرکت: کدام عضلات در ددلیفت درگیر میشوند؟

یکی از دلایل اصلی که ددلیفت را به یک حرکت بینظیر تبدیل کرده، تعداد زیاد عضلاتی است که به طور همزمان به چالش میکشد. درک اینکه کدام عضلات درگیر هستند و چه نقشی ایفا میکنند، به شما کمک میکند تا حرکت را با تمرکز و کارایی بیشتری انجام دهید. بیایید نگاهی دقیقتر به ارتش عضلانی که در هر تکرار ددلیفت فعال میشود، بیندازیم.
عضلات اصلی: موتورهای قدرتمند حرکت
اینها عضلاتی هستند که بیشترین نیرو را برای بلند کردن وزنه تولید میکنند و به عنوان «موتورهای» اصلی حرکت شناخته میشوند:
- عضلات سرینی (Gluteus Maximus): بزرگترین و قویترین عضله بدن، یعنی عضله باسن، مسئول اصلی باز کردن مفصل ران (Hip Extension) است. در انتهای حرکت، زمانی که کاملاً صاف میایستید، این عضلات با انقباض کامل، حرکت را قفل میکنند.
- عضلات همسترینگ (Hamstrings): این گروه عضلانی در پشت ران قرار دارد و در کنار عضلات سرینی، نقش کلیدی در باز کردن مفصل ران ایفا میکند. کششی که در ابتدای حرکت در این عضلات حس میکنید، نشاندهنده فعال شدن آنهاست.
- عضلات فیله کمر (Erector Spinae): این عضلات در دو طرف ستون فقرات قرار دارند و وظیفه آنها صاف نگه داشتن کمر و جلوگیری از خم شدن آن در طول حرکت است. آنها به صورت ایزومتریک (انقباض بدون تغییر طول) عمل میکنند تا ستون فقرات را تثبیت کنند.
عضلات کمکی: تثبیتکنندههای حیاتی
این عضلات شاید نیروی اصلی را تولید نکنند، اما نقش آنها در تثبیت بدن و انتقال نیرو حیاتی است. بدون آنها، اجرای ایمن حرکت غیرممکن است:
- عضلات پشتی بزرگ (Latissimus Dorsi): این عضلات که به «لت» یا زیربغل معروف هستند، وظیفه بسیار مهمی دارند: نزدیک نگه داشتن هالتر به بدن. انقباض این عضلات از دور شدن میله و افزایش فشار بر کمر جلوگیری میکند.
- عضلات ذوزنقهای (Trapezius): عضلات کول یا «ترپز» در قسمت بالایی پشت، شانهها را عقب و پایین نگه میدارند و به تثبیت کتفها کمک میکنند.
- عضلات چهارسر ران (Quadriceps): این عضلات در جلوی ران، در ابتدای حرکت برای باز کردن زانوها و شروع بلند کردن وزنه از زمین فعال میشوند.
- عضلات ساعد (Forearms): قدرت پنجه و ساعد شما تعیین میکند که آیا میتوانید وزنه را در دستان خود نگه دارید یا خیر. این عضلات در تمام طول حرکت به شدت درگیر هستند.
- عضلات مرکزی (Core): عضلات شکم و پهلوها با ایجاد فشار داخل شکمی، به کمک عضلات فیله کمر میآیند تا یک کمربند حمایتی طبیعی برای ستون فقرات ایجاد کنند.
یک سوال رایج در بین ورزشکاران این است که ددلیفت را باید در روز تمرین پا قرار داد یا روز تمرین پشت؟ پاسخ این است که ددلیفت به هر دو گروه تعلق دارد. ددلیفت کلاسیک در اصل یک حرکت برای زنجیره پشتی (عضلات پشت پا و باسن) است. با این حال، به دلیل کار ایزومتریک شدید عضلات زیربغل و کل ناحیه پشت برای حفظ فرم، یک حجمدهنده فوقالعاده برای پشت نیز محسوب میشود. در واقع، این حرکت به قدری جامع است که میتواند ستون اصلی هر دو روز تمرینی باشد. همانطور که در ادامه خواهیم دید، انواع مختلف ددلیفت میتوانند این فشار را بین عضلات پا و پشت جابجا کنند.
گروه عضلانی | نام عضله (فارسی و انگلیسی) | نقش اصلی در حرکت |
عضلات اصلی (Prime Movers) | عضلات سرینی (Gluteus Maximus) | باز کردن مفصل ران و قفل کردن حرکت در بالا |
عضلات همسترینگ (Hamstrings) | کمک به باز کردن مفصل ران | |
عضلات چهارسر ران (Quadriceps) | باز کردن زانوها در ابتدای حرکت | |
عضلات تثبیتکننده (Stabilizers) | عضلات فیله کمر (Erector Spinae) | صاف نگه داشتن ستون فقرات |
عضلات پشتی بزرگ (Latissimus Dorsi) | نزدیک نگه داشتن هالتر به بدن | |
عضلات ذوزنقهای (Trapezius) | تثبیت شانهها و کتفها | |
عضلات مرکزی (Core/Abs) | ایجاد فشار داخل شکمی و تثبیت تنه | |
عضلات ساعد (Forearms) | نگه داشتن هالتر (قدرت گریپ) |
آموزش گام به گام ددلیفت کلاسیک (تکنیک طلایی مسترجیم)

اجرای صحیح ددلیفت، تفاوت بین یک حرکت فوقالعاده مفید و یک حرکت بالقوه خطرناک را رقم میزند. در مسترجیم، ما معتقدیم که فرم صحیح بر وزنه سنگین اولویت دارد. این بخش، راهنمای گام به گام ما برای اجرای یک ددلیفت بینقص است. هر قدم را با دقت دنبال کنید.
قدم اول: جایگیری و وضعیت شروع ایدهآل
همهچیز از جایگیری درست شروع میشود. اگر این مرحله را اشتباه انجام دهید، کل حرکت به خطر میافتد.
- موقعیت پاها: به سمت هالتر بروید و طوری بایستید که پاهایتان به اندازه عرض لگن باز باشند. نوک انگشتان پا باید مستقیم رو به جلو یا کمی به سمت بیرون (حدود 5 تا 15 درجه) باشند.
- موقعیت هالتر: این نکته حیاتی است. هالتر باید دقیقاً روی وسط کف پای شما قرار گیرد. نه نزدیک به انگشتان و نه نزدیک به پاشنه. چرا؟ این نقطه، مرکز ثقل شماست. اگر هالتر جلوتر باشد، هنگام بلند کردن، شما را به جلو میکشد و فشار زیادی به کمرتان وارد میکند. اگر عقبتر باشد، به ساق پایتان گیر میکند. از کنار به پاهای خود نگاه کنید و مطمئن شوید میله کفش شما را به دو نیمه مساوی تقسیم کرده است.
قدم دوم: انتخاب گریپ (نحوه گرفتن میله)
حالا وقت گرفتن میله است.
- بدون اینکه هالتر را جابجا کنید، از لگن خم شوید و زانوها را به جلو بیاورید تا ساق پاهایتان به آرامی میله را لمس کند.
- دستهایتان را درست در کنار ساق پاهایتان، کمی بازتر از عرض شانه، روی میله قرار دهید. کف دستها باید رو به بدن شما باشد (گریپ از رو یا Overhand). در بخشهای بعدی انواع دیگر گریپ را توضیح خواهیم داد.
قدم سوم: تنفس صحیح و ایجاد فشار داخل شکمی (Bracing)
این مهمترین قدم برای حفظ ایمنی ستون فقرات شماست.
- قبل از شروع لیفت، یک نفس عمیق بکشید، اما نه به داخل سینه، بلکه به داخل شکم. تصور کنید میخواهید شکم خود را از هوا پر کنید و آن را به همه جهات (جلو، پهلوها و پشت) منبسط کنید.
- حالا عضلات شکم و کمر خود را محکم منقبض کنید، انگار قرار است کسی به شکم شما مشت بزند. این کار که به آن «بریس کردن» (Bracing) میگویند، فشار داخل شکم را بالا برده و یک کمربند حمایتی طبیعی و قدرتمند برای ستون فقرات شما ایجاد میکند. این فشار را تا پایان لیفت حفظ کنید.
قدم چهارم: فاز بالا بردن وزنه (لیفت)
حالا برای بلند کردن وزنه آمادهاید. به جای فکر کردن به «کشیدن» وزنه، روی این نشانههای کلیدی که مربیان حرفهای استفاده میکنند تمرکز کنید:
- «لقی میله را بگیرید» (Pull the slack out): قبل از اینکه وزنه از زمین جدا شود، به آرامی به سمت بالا بکشید تا تمام تنش در بدن و میله ایجاد شود. شما باید صدای «کلیک» خفیفی را بشنوید که نشان میدهد میله به صفحهها چسبیده است. این کار از شروع انفجاری و تکاندهنده حرکت که میتواند به کمر آسیب بزند، جلوگیری میکند.
- «زمین را از خود دور کنید» (Push the floor away): این مهمترین نشانه ذهنی است. به جای اینکه فکر کنید در حال «بلند کردن» وزنه با کمرتان هستید، تصور کنید در حال «هل دادن» کره زمین با پاهایتان هستید. این کار به طور خودکار عضلات قدرتمند پا و باسن شما را فعال میکند.
- «میله را به بدن خود بچسبانید» (Keep the bar close): در تمام طول حرکت، هالتر باید با ساق و ران شما در تماس باشد. تصور کنید میخواهید با میله روی شلوار خود دو خط عمودی بکشید. هرچه میله از بدن شما دورتر شود، فشار بر روی کمرتان به صورت تصاعدی افزایش مییابد.
همزمان با فشار دادن زمین، باسن و شانههایتان باید با سرعت یکسان بالا بیایند. اجازه ندهید باسنتان زودتر از شانهها بالا برود.
قدم پنجم: قفل کردن حرکت و بازگشت کنترلشده به زمین
شما وزنه را با موفقیت بلند کردهاید. حالا باید حرکت را به درستی تمام کنید.
- قفل کردن: وقتی هالتر از زانوهایتان عبور کرد، باسن خود را به جلو حرکت دهید و با انقباض شدید عضلات سرینی، کاملاً صاف بایستید. در این نقطه، شانهها باید عقب و سینه بالا باشد. از خم شدن بیش از حد به عقب (هایپراکستنشن) که فشار غیرضروری به ستون فقرات وارد میکند، جداً خودداری کنید.
- بازگشت کنترلشده: فاز پایین آوردن وزنه به اندازه بالا بردن آن مهم است. وزنه را رها نکنید. حرکت را معکوس کنید: ابتدا باسن خود را به عقب ببرید (انگار میخواهید یک در را با پشت خود ببندید) و سپس زانوها را خم کنید. میله را با کنترل کامل و نزدیک به بدن به نقطه شروع بازگردانید.
تبریک میگوییم! شما اولین تکرار ددلیفت بینقص خود را با تکنیک طلایی مسترجیم انجام دادید.
انواع ددلیفت: کدام مدل برای هدف شما بهترین است؟

ددلیفت کلاسیک، استاندارد طلایی این حرکت است، اما دنیای ددلیفت بسیار گستردهتر است. انواع مختلفی از این حرکت وجود دارد که هر کدام با تغییرات جزئی در فرم، عضلات متفاوتی را هدف قرار میدهند و برای اهداف و تیپهای بدنی مختلف مناسب هستند. شناخت این تنوع به شما امکان میدهد تا برنامه تمرینی خود را هوشمندانهتر طراحی کنید. در این بخش، تیم مسترجیم به شما کمک میکند تا بهترین نوع ددلیفت را برای خودتان پیدا کنید.
ددلیفت سومو (Sumo Deadlift)
در ددلیفت سومو، پاها بسیار بازتر از عرض شانه قرار میگیرند (شبیه به حالت کشتیگیران سومو) و دستها در داخل پاها میله را میگیرند. این تغییر وضعیت، مسیر حرکت میله را کوتاهتر کرده و تنه را در حالت عمودیتری نگه میدارد.
- عضلات هدف: فشار بیشتری بر عضلات چهارسر ران، سرینی (باسن) و عضلات داخلی ران (اداکتورها) وارد میکند و فشار را از روی فیله کمر کاهش میدهد.
- مناسب برای: افرادی که تنه بلند و پاهای کوتاهتری دارند، کسانی که انعطافپذیری کمتری در ناحیه لگن دارند، یا ورزشکارانی که به دنبال کاهش استرس روی کمر خود هستند.
ددلیفت رومانیایی (Romanian Deadlift – RDL)
این یکی از محبوبترین انواع ددلیفت برای هدف قرار دادن زنجیره پشتی است. برخلاف ددلیفت کلاسیک که از زمین شروع میشود، RDL از حالت ایستاده آغاز میشود. شما با خم شدن از مفصل ران و به عقب راندن باسن، میله را تا زیر زانو پایین میآورید و سپس به حالت اولیه بازمیگردید. زانوها در این حرکت خمیدگی بسیار کمی دارند و میله هرگز با زمین تماس پیدا نمیکند.
- عضلات هدف: تمرکز فوقالعادهای بر عضلات همسترینگ و سرینی دارد و یک حرکت عالی برای هایپرتروفی (حجمدهی) این عضلات است.
- مناسب برای: همه سطوح از مبتدی تا حرفهای، به ویژه کسانی که به دنبال ساختن پاهایی خوشفرم و باسنی حجیم هستند و میخواهند الگوی حرکتی «هیپ هینج» (Hip Hinge) را تقویت کنند.
ددلیفت با پاهای صاف (Stiff-Leg Deadlift – SLDL)
این حرکت شباهت زیادی به RDL دارد اما با یک تفاوت کلیدی: زانوها تقریباً کاملاً صاف و قفل باقی میمانند (هرچند قفل کردن کامل مفصل توصیه نمیشود). این کار کشش و فشار را بر روی عضلات همسترینگ به حداکثر میرساند.
- عضلات هدف: تمرکز تقریباً کامل بر روی عضلات همسترینگ و تا حدودی سرینی و فیله کمر.
- مناسب برای: ورزشکاران سطح متوسط تا پیشرفته که انعطافپذیری بالایی در همسترینگ دارند و به دنبال ایجاد کشش و تحریک حداکثری در این عضلات هستند.
ددلیفت با ترپ بار (Trap Bar Deadlift)
در این نوع، شما به جای هالتر صاف، از یک میله ششضلعی (هکس بار یا ترپ بار) استفاده میکنید و در مرکز آن میایستید. دستگیرهها در طرفین بدن شما قرار دارند که به شما اجازه میدهد با گریپ خنثی (کف دستها رو به هم) وزنه را بلند کنید.
- عضلات هدف: این حرکت ترکیبی از اسکات و ددلیفت است و عضلات چهارسر ران و سرینی را به شدت درگیر میکند. به دلیل مرکز ثقل متفاوت و حالت عمودیتر تنه، فشار روی ستون فقرات به مراتب کمتر از ددلیفت کلاسیک است.
- مناسب برای: مبتدیان (به عنوان یک حرکت عالی برای یادگیری)، افراد قد بلند، و کسانی که سابقه کمردرد دارند یا به دنبال یک جایگزین ایمنتر برای ددلیفت با هالتر هستند.
ددلیفت با دمبل و کتلبل
استفاده از دمبل یا کتلبل به جای هالتر، مزایای خاص خود را دارد. این ابزارها برای تمرین در خانه، یادگیری الگوی حرکتی و اجرای حرکات تکپا (Unilateral) که تعادل و ثبات را به چالش میکشند، فوقالعاده هستند. ددلیفت رومانیایی تکپا با دمبل، یک حرکت عالی برای تقویت عضلات سرینی و بهبود تعادل است.
رک پول (Rack Pull)
رک پول یک ددلیفت با دامنه حرکتی محدود است. در این حرکت، هالتر به جای زمین، روی پایههای ایمنی یک قفسه اسکوات (رک) در ارتفاعی نزدیک به زانو یا کمی پایینتر قرار میگیرد.
- عضلات هدف: این حرکت بخش بالایی ددلیفت را شبیهسازی میکند و فشار را به شدت روی عضلات بالایی پشت (کول و زیربغل) و فیله کمر متمرکز میکند. همچنین برای تقویت قدرت قفل کردن حرکت (Lockout) استفاده میشود.
- مناسب برای: پاورلیفترها و ورزشکاران قدرتی که در نقطه پایانی ددلیفت ضعف دارند یا میخواهند عضلات پشت خود را با وزنههایی فراتر از رکورد ددلیفت کامل خود تحت فشار قرار دهند.
برای کمک به انتخاب شما، جدول زیر را آماده کردهایم. این جدول به شما کمک میکند تا با یک نگاه، بهترین گزینه را برای اهداف شخصی خود پیدا کنید. این یک ابزار تصمیمگیری است که مستقیماً به سوال ناگفته شما پاسخ میدهد: “کدام ددلیفت برای من مناسب است؟”
نوع ددلیفت | عضله هدف اصلی | سطح دشواری | مناسب برای… |
کلاسیک (Conventional) | زنجیره پشتی (همسترینگ، سرینی)، کل بدن | متوسط تا پیشرفته | افزایش قدرت کلی، پاورلیفترها |
سومو (Sumo) | سرینی، چهارسر ران، عضلات داخلی ران | متوسط تا پیشرفته | کاهش فشار بر کمر، افراد با تنه بلند |
رومانیایی (RDL) | همسترینگ، سرینی | مبتدی تا پیشرفته | حجمدهی عضلات پا و باسن، یادگیری هیپ هینج |
با پاهای صاف (SLDL) | همسترینگ | متوسط تا پیشرفته | حداکثر کشش و تحریک همسترینگ، نیازمند انعطاف بالا |
ترپ بار (Trap Bar) | چهارسر ران، سرینی | مبتدی | یادگیری حرکت، ایمنی بیشتر، افراد با کمردرد |
رک پول (Rack Pull) | عضلات بالایی پشت، فیله کمر | متوسط تا پیشرفته | افزایش قدرت قفل کردن، حجمدهی عضلات پشت |
ایمنی در اولویت: اشتباهات رایج و پیشگیری از آسیب

در مسترجیم، ما شعار «اول ایمنی، بعد قدرت» را سرلوحه کار خود قرار دادهایم. ددلیفت اگر درست انجام شود، یک سازنده قدرتمند است، اما اگر با فرم اشتباه اجرا شود، میتواند به سرعت منجر به آسیب شود. این بخش، مهمترین بخش این راهنما برای حفظ سلامت شماست. ما اشتباهات را نه به صورت لیستی از «نکنیدها»، بلکه به عنوان یک «زنجیره شکست» بررسی میکنیم تا ریشه مشکلات را پیدا و از اساس آنها را حذف کنیم.
5 اشتباه مرگبار در ددلیفت که تیم مسترجیم همیشه هشدار میدهد
بسیاری از اشتباهات در ددلیفت به صورت زنجیروار به هم متصل هستند. یک خطای کوچک در شروع، میتواند به یک خطای بزرگ و خطرناک در میانه حرکت منجر شود.
- گرد کردن کمر (The Cardinal Sin): این خطرناکترین اشتباه است و میتواند مستقیماً به دیسکهای ستون فقرات آسیب بزند. اما کمر معمولاً به خودی خود گرد نمیشود. این اشتباه اغلب
نتیجه خطاهای دیگر است. - دور شدن میله از بدن: همانطور که گفتیم، هالتر باید به بدن شما بچسبد. به محض اینکه میله از شما فاصله بگیرد، اهرم نیرو علیه شما عمل کرده و فشار وحشتناکی روی کمرتان وارد میکند. در این حالت، بدن برای جبران، به طور غریزی کمر را گرد میکند تا بتواند وزنه را بلند کند.
راه حل: از ابتدا روی چسباندن میله به پاها تمرکز کنید. - بالا رفتن سریع باسن (Hips Shooting Up): این اتفاق زمانی میافتد که شما حرکت را به جای پاها، با کمرتان شروع میکنید. باسنتان بالا میرود در حالی که شانهها و سینه عقب ماندهاند. این کار تمام فشار را از روی پاهای قدرتمند برداشته و مستقیماً روی فیله کمر ضعیفتر قرار میدهد.
راه حل: به نشانه ذهنی «زمین را از خود دور کن» فکر کنید و مطمئن شوید سینه و باسن شما با هم و با یک سرعت بالا میآیند. - بلند کردن وزنه با دستها: ددلیفت یک حرکت کششی برای دستها نیست. بازوهای شما باید در تمام طول حرکت مانند دو طناب محکم و صاف باشند. تلاش برای بلند کردن وزنه با خم کردن آرنج، نه تنها بیفایده است بلکه میتواند به عضله دوسر بازو (جلو بازو) آسیب برساند. راه حل: بازوهای خود را قفل و ریلکس نگه دارید. آنها فقط قلابهایی برای اتصال شما به وزنه هستند.
- رها کردن وزنه (عدم کنترل در فاز منفی): بسیاری از ورزشکاران پس از رسیدن به بالای حرکت، وزنه را روی زمین رها میکنند. این کار نه تنها شما را از مزایای فاز منفی حرکت (که برای عضلهسازی بسیار مهم است) محروم میکند، بلکه نشاندهنده عدم کنترل و تسلط بر وزنه است.
راه حل: همانطور که با کنترل وزنه را بالا بردید، با همان کنترل آن را پایین بیاورید.
آیا ددلیفت برای کمر ضرر دارد؟ (پاسخ نهایی و علمی مسترجیم)
احتمالاً شما هم این جمله را در باشگاه یا حتی از برخی پزشکان شنیدهاید: «ددلیفت نزن، کمرت داغون میشه!». بیایید یک بار برای همیشه به این موضوع به صورت علمی و قاطع پاسخ دهیم.
این جمله هم درست است و هم غلط. یک ددلیفت اشتباه، با کمر گرد و فرم غلط، قطعاً یکی از سریعترین راهها برای آسیب رساندن به کمر است. اما یک ددلیفت صحیح، با فرم بینقص و وزن مناسب، نه تنها مضر نیست، بلکه یکی از بهترین ابزارها برای پیشگیری و حتی درمان کمردرد است.
مفهوم کلیدی در اینجا «ظرفیت تحمل بار» (Load Capacity) است. کمر شما، مانند هر عضله دیگری، برای قویتر شدن نیاز به تحریک و فشار پیشرونده دارد. درد و آسیب معمولاً زمانی اتفاق میافتد که باری که به بافت وارد میکنید، از ظرفیت فعلی آن برای تحمل آن بار بیشتر باشد. ددلیفت با فرم صحیح، به تدریج ظرفیت تحمل بار عضلات کمر، باسن و کل زنجیره پشتی را افزایش میدهد و آنها را برای مقابله با فشارهای روزمره قویتر میکند.
جالب است بدانید چندین مطالعه علمی نشان دادهاند که برنامههای تمرینی شامل ددلیفت، به طور قابل توجهی به کاهش کمردرد مزمن در بیماران کمک کردهاند. این مطالعات نشان دادند که ددلیفت با تقویت عضلات حمایتکننده ستون فقرات، درد و ناتوانی را کاهش داده و کیفیت زندگی را بهبود بخشیده است.
حرف آخر مسترجیم در این باره: مشکل از حرکت نیست، مشکل از اجرای آن است. ما در مسترجیم به ساختن قدرت اعتقاد داریم، نه ترساندن. با یادگیری فرم صحیح، شما نه تنها از کمر خود محافظت میکنید، بلکه آن را به یک ستون قدرتمند و ضد آسیب تبدیل خواهید کرد.
چه کسانی باید در انجام ددلیفت احتیاط کنند؟
با تمام فوایدی که ذکر شد، مسئولیتپذیری حکم میکند که بگوییم ددلیفت برای همه و در هر شرایطی مناسب نیست. افراد زیر باید قبل از انجام این حرکت حتماً با پزشک یا فیزیوتراپیست متخصص مشورت کنند:
- افراد مبتلا به فتق دیسک حاد یا آسیبهای جدی ستون فقرات.
- افراد دارای اسکولیوز (انحراف ستون فقرات) شدید.
- افراد پس از جراحیهای اخیر در ناحیه کمر یا شکم.
- بانوان باردار باید از وزنههای بسیار سبکتر استفاده کرده و یا از انواع ایمنتر مانند ددلیفت ترپ بار استفاده کنند و حتماً با پزشک خود مشورت نمایند.
ابزارهای حرفهای: راهنمای استفاده از تجهیزات

وقتی در مسیر پیشرفت در ددلیفت قرار میگیرید، استفاده هوشمندانه از برخی تجهیزات میتواند به شما کمک کند تا ایمنتر تمرین کنید و رکوردهای جدیدی ثبت کنید. این ابزارها «عصا» برای افراد ضعیف نیستند، بلکه «جعبه ابزار حرفهای» برای ورزشکاران جدی هستند. بیایید یاد بگیریم چه زمانی و چگونه از آنها استفاده کنیم.
انواع گریپ (گرفتن میله)
نحوه گرفتن میله میتواند تأثیر زیادی بر میزان وزنهای که میتوانید بلند کنید، داشته باشد. سه نوع گریپ اصلی وجود دارد:
- گریپ دو دست از رو (Double Overhand Grip): این گریپ استاندارد و پایهای است. هر دو کف دست رو به بدن شما قرار میگیرند. برای اکثر ستهای تمرینی، به خصوص در ستهای گرمکردن و ستهای سبکتر، باید از این گریپ استفاده کنید تا قدرت پنجه و ساعد شما به طور طبیعی تقویت شود. نقطه ضعف آن این است که با سنگین شدن وزنهها، قدرت پنجه به عامل محدودکننده تبدیل میشود و میله از دستتان سر میخورد.
- گریپ ترکیبی یا یکی رو-یکی زیر (Mixed/Alternate Grip): در این حالت، یک دست مانند گریپ استاندارد (از رو) و دست دیگر برعکس (از زیر، کف دست رو به جلو) میله را میگیرد. این کار از چرخیدن میله در دستان شما جلوگیری میکند و به شما اجازه میدهد وزنههای بسیار سنگینتری را بلند کنید. این گریپ در پاورلیفتینگ بسیار رایج است.
نکته مهم: استفاده مداوم از این گریپ میتواند به مرور زمان باعث ایجاد عدم تقارن عضلانی جزئی در پشت شود. همچنین، ریسک پارگی عضله دوسر بازو در دستی که از زیر میله را گرفته (در صورت اجرای انفجاری و غلط) کمی افزایش مییابد. توصیه ما در مسترجیم این است که به صورت دورهای دستی که زیر قرار میگیرد را عوض کنید. - گریپ قفلی (Hook Grip): این گریپ، انتخاب وزنهبرداران المپیکی است و قویترین نوع گریپ محسوب میشود. در این حالت، شما ابتدا انگشت شست خود را دور میله حلقه میکنید و سپس انگشتان اشاره و میانی را روی ناخن شست خود قفل میکنید. این کار یک قفل بسیار محکم ایجاد میکند. یادگیری آن در ابتدا بسیار دردناک است، اما پس از عادت کردن، به شما اجازه میدهد سنگینترین وزنهها را بدون نیاز به گریپ ترکیبی یا بند لیفت بلند کنید.
کمربند بدنسازی: چه زمانی و چرا باید از آن استفاده کنیم؟
بسیاری از افراد تصور میکنند کمربند بدنسازی به صورت فیزیکی از کمر «حمایت» میکند. این تصور اشتباه است. عملکرد واقعی کمربند بسیار هوشمندانهتر است.
کمربند به شما یک سطح محکم میدهد تا عضلات شکم خود را به آن فشار دهید. این کار باعث افزایش شدید فشار داخل شکمی (IAP) میشود. این فشار از داخل، ستون فقرات شما را مانند یک جک هیدرولیک تثبیت میکند و به شما اجازه میدهد تا در برابر وزنههای سنگین، فرم خود را بهتر حفظ کنید.قانون مسترجیم برای استفاده از کمربند: از کمربند فقط در سنگینترین ستهای خود استفاده کنید، یعنی ستهایی که با وزنهای معادل 85% یک تکرار بیشینه (1RM) شما یا سنگینتر انجام میشوند. هرگز برای گرم کردن یا ستهای سبک از کمربند استفاده نکنید. بدن شما باید یاد بگیرد که چگونه بدون کمک، هسته خود را قوی و باثبات کند. استفاده بیش از حد از کمربند، مانع از رشد قدرت طبیعی عضلات مرکزی شما میشود.
بند لیفت (Lifting Straps): دوست یا دشمن قدرت گرفتن شما؟
بند لیفت، نوارهایی از پارچه یا چرم هستند که دور مچ شما و هالتر پیچیده میشوند و به شما کمک میکنند تا وزنههایی را که قدرت پنجهتان اجازه نمیدهد، نگه دارید.
اینجا یک بدهبستان وجود دارد:
- مزیت: بند لیفت به شما اجازه میدهد تا عضلات پشت و پای خود را فراتر از نقطه خستگی پنجهها تمرین دهید. این برای هایپرتروفی (عضلهسازی) عالی است، زیرا میتوانید تکرارهای بیشتری با وزنههای سنگینتر انجام دهید.
- عیب: استفاده بیش از حد از بند لیفت، قدرت پنجه و ساعد شما را ضعیف نگه میدارد، زیرا دیگر نیازی به تلاش برای نگه داشتن وزنه ندارند.
استراتژی مسترجیم برای استفاده از بند لیفت:
- حداقل نیمی از ستهای ددلیفت خود را بدون بند لیفت انجام دهید تا قدرت پنجهتان را به چالش بکشید.
- از بند لیفت برای حرکات کمکی با تکرار بالا (مانند ددلیفت رومانیایی یا شراگ) یا در آخرین و سنگینترین ست ددلیفت خود استفاده کنید، زمانی که مطمئن هستید تنها عامل محدودکننده شما پنجههایتان است، نه قدرت پشت و پاهایتان.
برنامهریزی تمرین: چگونه ددلیفت را در برنامه خود بگنجانیم؟
ددلیفت یک حرکت بسیار پرفشار و از نظر عصبی خستهکننده است. بنابراین، گنجاندن هوشمندانه آن در برنامه تمرینی برای پیشرفت و جلوگیری از تمرینزدگی (Overtraining) حیاتی است. نمیتوانید هر روز ددلیفت سنگین بزنید و انتظار ریکاوری داشته باشید.
ددلیفت برای افزایش قدرت
اگر هدف اصلی شما افزایش قدرت خام و شکستن رکوردهای شخصی است، باید روی وزنههای سنگین و تکرارهای کم تمرکز کنید.
- الگوی ست و تکرار: 3 تا 5 ست با 3 تا 5 تکرار. وزنه باید به قدری سنگین باشد که نتوانید تکرارهای بیشتری را با فرم صحیح انجام دهید.
- استراحت بین ستها: طولانی. بین 3 تا 5 دقیقه استراحت کنید تا سیستم عصبی و عضلات شما برای ست سنگین بعدی کاملاً ریکاوری شوند.
- تعداد جلسات: به دلیل فشار بالا، معمولاً یک جلسه ددلیفت سنگین در هفته کافی است.
ددلیفت برای افزایش حجم (هایپرتروفی)
اگر هدف شما عضلهسازی و افزایش حجم عضلات پشت و پا است، باید روی حجم تمرینی بیشتر و ایجاد تنش مداوم در عضلات تمرکز کنید.
- الگوی ست و تکرار: 3 تا 4 ست با 6 تا 12 تکرار. وزنه باید متوسط و چالشبرانگیز باشد، اما نه آنقدر سنگین که فرم شما به هم بریزد.
- استراحت بین ستها: کوتاهتر. بین 60 تا 90 ثانیه استراحت کنید تا فشار متابولیک روی عضلات حفظ شود.
- تکنیک: روی کنترل کامل حرکت، به خصوص در فاز پایین آوردن وزنه (فاز منفی)، تمرکز کنید.
نمونه برنامه هفتگی از تیم مربیان مسترجیم
یک اشتباه رایج، قرار دادن ددلیفت در روز قبل یا بعد از یک حرکت سنگین دیگر مانند اسکات است. هر دوی این حرکات فشار زیادی به سیستم عصبی مرکزی و پایینتنه وارد میکنند و برای ریکاوری به زمان نیاز دارند. یک برنامه هوشمند، این دو حرکت را تا حد امکان از هم دور نگه میدارد تا بتوانید در هر دو با حداکثر توان عمل کنید.
در زیر یک نمونه برنامه تمرینی ۴ روزه ارائه شده که بر اساس اصول علمی و تجربه مربیان مسترجیم طراحی شده است. این الگو به بدن شما فرصت کافی برای ریکاوری بین جلسات سنگین را میدهد.
روز هفته | حرکت اصلی | ست و تکرار (برای قدرت) | حرکات کمکی نمونه |
شنبه | پرس سرشانه با هالتر (ایستاده) | 5 ست 5 تکرار | نشر از جانب دمبل، پشت بازو دیپ، فیس پول |
یکشنبه | اسکوات با هالتر | 5 ست 5 تکرار | پرس پا، لانگز با دمبل، پشت پا دستگاه |
دوشنبه | استراحت | – | – |
سهشنبه | پرس سینه با هالتر | 5 ست 5 تکرار | پرس بالاسینه دمبل، قفسه سینه سیمکش، جلو بازو هالتر |
چهارشنبه | استراحت | – | – |
پنجشنبه | ددلیفت | 3 ست 5 تکرار | زیربغل هالتر خم، بارفیکس، شراگ با دمبل |
جمعه | استراحت | – | – |
این برنامه، اسکوات و ددلیفت را با سه روز فاصله از هم قرار میدهد که زمان ایدهآلی برای ریکاوری است. شما میتوانید حرکات کمکی را بر اساس نقاط ضعف و اهداف خود (قدرت یا حجم) شخصیسازی کنید.
ددلیفت برای بانوان: فواید و نکات کلیدی

متأسفانه، هنوز هم تصورات غلط زیادی در مورد تمرینات قدرتی و به خصوص ددلیفت برای بانوان وجود دارد. در مسترجیم، ما اینجا هستیم تا این باورهای اشتباه را از بین ببریم و بانوان را تشویق کنیم تا از مزایای فوقالعاده این حرکت بهرهمند شوند.
چرا ددلیفت یک حرکت فوقالعاده برای بانوان است؟
اول از همه، بیایید یک موضوع را روشن کنیم: ددلیفت شما را «حجیم» یا «مردانه» نمیکند. به دلیل تفاوتهای هورمونی، بانوان به طور طبیعی توده عضلانی بسیار کمتری نسبت به مردان میسازند. در عوض، ددلیفت به شما کمک میکند تا بدنی قوی، خوشفرم و ورزیده بسازید.
- ساختن باسنی خوشفرم و پاهایی قوی: ددلیفت، به خصوص انواع رومانیایی و سومو، بهترین حرکات برای هدف قرار دادن و فرمدهی به عضلات سرینی (باسن) و همسترینگ هستند.
- افزایش قدرت و اعتماد به نفس: هیچ چیز به اندازه توانایی بلند کردن وزنههای سنگین، به یک زن احساس قدرت و توانمندی نمیدهد. این قدرت از باشگاه به تمام جنبههای زندگی شما منتقل میشود.
- مبارزه با پوکی استخوان: همانطور که قبلاً اشاره شد، ددلیفت با افزایش تراکم استخوان، یک سپر دفاعی قدرتمند در برابر پوکی استخوان است؛ مشکلی که بانوان بیشتر در معرض آن هستند.
- بهبود فرم بدنی: ددلیفت به تقویت عضلات پشت و مرکزی کمک کرده و به شما کمک میکند تا صافتر و با قامتی استوارتر بایستید.
نکات مهم و ملاحظات تمرینی برای بانوان
اگرچه اصول حرکت برای همه یکسان است، اما چند نکته میتواند به بانوان کمک کند تا تجربه بهتری از ددلیفت داشته باشند:
- با فرم شروع کنید، نه با وزنه: روی یادگیری تکنیک بینقص با هالتر خالی یا وزنههای بسیار سبک تمرکز کنید. قدرت به مرور زمان خواهد آمد.
- از انواع مختلف استفاده کنید: ددلیفت رومانیایی (RDL) برای هدف قرار دادن همسترینگ و باسن و ددلیفت سومو برای کاهش فشار بر کمر و درگیری بیشتر عضلات داخلی ران، گزینههای فوقالعادهای برای بانوان هستند.
- به بدن خود گوش دهید: در طول چرخه قاعدگی، ممکن است سطح انرژی و قدرت شما نوسان داشته باشد. اشکالی ندارد اگر در برخی روزها وزنهها را سبکتر کنید.
- ملاحظات بارداری: اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، حتماً قبل از انجام ددلیفت با پزشک خود مشورت کنید. در صورت تأیید پزشک، باید از وزنههای بسیار سبکتر و انواع ایمنتر مانند ددلیفت با ترپ بار استفاده کنید.
سوالات متداول (FAQ)
در این بخش به برخی از پرتکرارترین سوالاتی که ورزشکاران در مورد ددلیفت از مربیان مسترجیم میپرسند، به صورت خلاصه و مستقیم پاسخ میدهیم.
ددلیفت یا اسکات؟ کدام یک برای من بهتر است؟
این سوال مانند این است که بپرسید «آب بهتر است یا غذا؟». هر دو برای بقا ضروری هستند! ددلیفت و اسکات دو حرکت کاملاً متفاوت با اهداف متفاوت هستند.
- اسکات یک حرکت غالب بر زانو است و عمدتاً عضلات چهارسر ران (جلوی پا) را هدف قرار میدهد.
- ددلیفت یک حرکت غالب بر لگن است و عمدتاً زنجیره پشتی (عضلات پشت پا، باسن و کمر) را هدف قرار میدهد.
برای ساختن بدنی متقارن، قدرتمند و متعادل، شما به هر دو حرکت در برنامه تمرینی خود نیاز دارید.33
با چه وزنهای باید ددلیفت را شروع کنم؟
با هالتر خالی. این مهمترین توصیهای است که میتوانیم به یک مبتدی بکنیم. قبل از اضافه کردن حتی یک کیلوگرم وزنه، باید الگوی حرکتی را به طور کامل یاد بگیرید. پس از تسلط کامل بر فرم با هالتر خالی، میتوانید به تدریج وزنههای کوچک (مثلاً 2.5 کیلوگرم در هر طرف) اضافه کنید. به یاد داشته باشید: فرم همیشه بر وزنه اولویت دارد.
چند بار در هفته میتوانم ددلیفت بزنم؟
به دلیل فشار بسیار زیادی که ددلیفت بر سیستم عصبی مرکزی و کل بدن وارد میکند، ریکاوری از آن زمانبر است. برای اکثر افراد، انجام ددلیفت سنگین یک بار در هفته کافی و ایدهآل است. ورزشکاران بسیار پیشرفته ممکن است بتوانند دو بار در هفته ددلیفت را در برنامه خود بگنجانند (معمولاً یک جلسه سنگین و یک جلسه سبکتر یا با یک نوع متفاوت)، اما این برای عموم توصیه نمیشود.
تفاوت اصلی ددلیفت رومانیایی و ددلیفت با پای صاف چیست؟
این دو حرکت اغلب با هم اشتباه گرفته میشوند، اما تفاوتهای کلیدی دارند.
- ددلیفت رومانیایی (RDL): از حالت ایستاده شروع میشود. تمرکز اصلی روی حرکت «هیپ هینج» (عقب بردن باسن) با خمیدگی جزئی و ثابت در زانوهاست. میله معمولاً تا زیر زانو پایین میآید. این حرکت ایمنتر و برای اکثر افراد کاربردیتر است.
- ددلیفت با پای صاف (SLDL): در این حرکت، زانوها تقریباً کاملاً صاف هستند (بدون قفل شدن). این کار کشش بسیار شدیدی روی عضلات همسترینگ ایجاد میکند و نیاز به انعطافپذیری بالایی دارد. دامنه حرکتی ممکن است به دلیل محدودیت انعطافپذیری، کوتاهتر باشد.
جمعبندی نهایی: حرف آخر از مسترجیم
سفر ما در دنیای پادشاه حرکات به پایان رسید. ما از تعریف پایه شروع کردیم، به اعماق آناتومی و تکنیک آن رفتیم، انواع مختلفش را بررسی کردیم، از خطرات و نحوه پیشگیری از آنها گفتیم و در نهایت، نحوه گنجاندن آن در یک برنامه هوشمند را آموختیم. حالا شما به دانشی مجهز هستید که اکثر افراد حاضر در باشگاه از آن بیبهرهاند.
خلاصهای از نکات کلیدی برای اجرای یک ددلیفت بینقص
اگر قرار باشد تنها چند نکته از این راهنمای جامع را به خاطر بسپارید، این موارد هستند:
- کمر صاف، همیشه: این قانون شماره یک است. ستون فقرات شما باید در تمام طول حرکت در حالت طبیعی و خنثی باقی بماند.
- میله را نزدیک نگه دارید: هالتر باید با بدن شما در تماس باشد. این کار از کمر شما محافظت کرده و قدرت شما را به حداکثر میرساند.
- با پاها فشار دهید، با پشت نکشید: به جای «بلند کردن» وزنه، به «هل دادن زمین» فکر کنید. اجازه دهید پاهای قدرتمندتان کار را انجام دهند.
- حرکت را کنترل کنید: فاز پایین آوردن وزنه به اندازه بالا بردن آن مهم است. بر وزنه مسلط باشید، نه اینکه وزنه بر شما مسلط شود.
چرا ددلیفت یک سرمایهگذاری برای سلامت و قدرت آینده شماست؟
ددلیفت فراتر از یک تمرین بدنسازی است. این یک سرمایهگذاری بلندمدت روی سلامت، قدرت و استقلال شماست. هر تکرار صحیح، شما را به نسخهای قویتر، مقاومتر و تواناتر از خودتان نزدیکتر میکند. بدنی میسازد که نه تنها در باشگاه، بلکه در تمام چالشهای زندگی روزمره، پشتیبان شما خواهد بود.
در مسترجیم (MrGYM.ir)، ما به شما ابزار و دانش را میدهیم، اما این شما هستید که باید قدم اول را بردارید. از وزنههای سبک نترسید، روی فرم بینقص تمرکز کنید و صبور باشید. سفر به سوی قدرت، یک ماراتن است، نه یک دوی سرعت. ما در هر قدم از این مسیر کنار شما هستیم. حالا به باشگاه بروید و با اعتماد به نفس، پادشاه حرکات را رام کنید.
نحوه اجرای حرکت ددلیفت
- 1. پشت هالتر بایستید، پاها به عرض شانه و انگشتان پا کمی به سمت خارج.
- 2. با خم کردن زانوها و مفصل لگن، هالتر را با دستهای به عرض شانه بگیرید.
- 3. کمر را صاف نگه داشته و سر را بالا نگه دارید.
- 4. با فشار دادن به پاشنهها، هالتر را به سمت بالا و حالت ایستاده بلند کنید.
- 5. به آرامی هالتر را به زمین بازگردانده و حرکت را تکرار کنید.
سوالات متداول ددلیفت
سوال 1: حرکت ددلیفت روی کدام عضلات تأثیر میگذارد؟
پاسخ 1: این حرکت عضلات پشت، همسترینگ، سرینی و پایین کمر را تقویت میکند.
سوال 2: آیا ددلیفت برای افزایش قدرت کلی بدن مناسب است؟
پاسخ 2: بله، ددلیفت یکی از بهترین تمرینها برای افزایش قدرت و حجم عضلانی کل بدن است.
سوال 3: بهترین روش اجرای ددلیفت چیست؟
پاسخ 3: با پاها به عرض شانه، کمر صاف، هالتر را با دستها گرفته و با انقباض عضلات پا و کمر وزنه را بهآرامی بلند کنید.
سوال 4: چه تعداد ست و تکرار برای این حرکت مناسب است؟
پاسخ 4: معمولاً ۳ تا ۵ ست با ۵ تا ۸ تکرار برای افزایش قدرت و حجم عضلات مناسب است.
سوال 5: آیا ددلیفت برای افراد مبتدی مناسب است؟
پاسخ 5: بله، اما بهتر است با وزن سبک و تحت نظارت مربی برای یادگیری فرم صحیح شروع کنند.
آموزش تصویری حرکت ددلیفت
